رشد فزاینده شهر نشینی و کَنده شدن روستا ها از جمعیت روستایی کشور یکی از مساییل مهم در سطح ملی است. باتوجه بر این که سطح مدیریتِ امور شهری و ارائه خدمات برای شهر نشینان نظر به تقاضای گسترده مردم پایین است، برایند این وضعیت، رشد نابسامان و غیر پلانیِی شهرها با تراکم جمعیتیِ بی رویه می باشد. رشد بی رویه شهر و اِسکان گزینی غیر رسمی در مناطق حاشیه یِ شهری، مساییل و مشکلاتِ را خلق می¬کند که هر کدام آن سرآغاز بحران ها و مشکلات تازه ی برای باشندگان شهر می¬گردد. انحرافات اجتماعی و کجروی(رفتارهای که از سوی کجروان تبارز داده می شود) از مساییلی اجتماعی است که در اثر وضعیت نابسامان و تخریش کنننده مناطق حاشیه¬یِ شهری به وجود می¬آید. ناحیه سیزدهم(به ویژه مناطق اطراف آن) در شهر کابل، از مناطق حاشیه¬ی است که مانند بسیاری از مناطقِ مشابه از وضعیت متداولِ مناطق حاشیه نشین (کمبود خدمات و پایین بودن سطح زندگی) برخوردار است. نظر به این که بعضاً نگرانی ها و شکایاتی از سوی مردم از ناحیه فعالیت های گروه های تبهکار و کجرو شنیده می شود، نگارنده که خود دانشجوی مقطع ماستری رشته جامعه شناسی دانشگاه کاتب است، تصمیم گرفت که برای وظیفه صنفی مضمون روش تحقیق کمی در این رابطه تحقیقی را انجام دهد. هدف تحقیق، بستر سازی برای بررسی علمی و تحقیقات بیشتر در رابطه به حاشیه نشینی و نیز درک ارتباط حاشیه نشینی به عنوان یک وضعیت نابسامان اجتماعی با کجروی در ناحیه سیزدهم است. روش تحقیق، کمی- تحلیلی بوده که مطابق به آن از طریق توزیع پرسشنامه و تحلیل اطلاعات، ساختارتحقیق سازمان داده شده است. نتایج که از این تحقیق به دست آمده نشان می دهد که در ناحیه سیزدهم شهر کابل بین حاشیه نشینی و انحرافات اجتماعی ارتباط وجود دارد. برای رسیدگی به مساله و کاهش نگرانی های مردم، در کنار اقدامات عاجلِ ارگان های ذیربط، مطالعه وبررسی دقیق و همه جانبه علمی مساله از سوی نهادهای تحقیقاتی- علمی و دولت لازم دیده می شود. هم چنان برنامه ریزی شهری و ارائه خدمات برای تغییری و ضعیت فزیکی منطقه و بهبود وضعیت اقتصادی و اجتماعی مردم از راهکارهای است که می تواند رفاه و امنیت اجتماعی را تامین نماید.